عمان امروز_ با وجود اینکه ما هر روز ساعت‌ها از گوشی‌های خود استفاده می‌کنیم، تقریباً هیچ‌وقت آن را در خواب نمی‌بینیم. بررسی بیش از ۱۶,۰۰۰ خواب نشان داده که تنها حدود ۲ درصد از آن‌ها شامل واژه «گوشی» بوده‌اند. دلیل اصلی این موضوع این است که خواب معمولاً تجربه‌ها و چیزهایی را بازسازی می‌کند که کمبودشان را حس می‌کنیم یا از ما دور هستند، نه وسایلی که همیشه همراه ما هستند. از نظر علمی، خواب نوعی تمرین برای بقا محسوب می‌شود؛ مغز در طول خواب خطرها و تهدیدهای عاطفی و اجتماعی را شبیه‌سازی می‌کند و یک گوشی همراه تهدید مستقیمی برای بقا نیست. علاوه بر این، مهارت‌های دقیق مانند خواندن و نوشتن در خواب مختل می‌شوند زیرا چشم‌ها و نواحی زبانی مغز به‌طور کامل فعال نیستند. بنابراین حتی اگر گوشی در خواب ظاهر شود، معمولاً نمی‌توانیم با آن تعامل کنیم یا از آن استفاده کنیم.