عمان امروز_ بسیاری از افراد هنوز از خمیردندان برای درمان جوش استفاده میکنند، زیرا حس خشکی که روی پوست ایجاد میکند، اشتباهاً به معنای اثر خشککننده جوش تعبیر میشود. در گذشته، بعضی خمیردندانها حاوی تریکلوسان بودند، مادهای با خاصیت ضدباکتریایی که تا حدی میتوانست باکتریهای سطح پوست را کاهش دهد. با این حال، از سال ۲۰۱۶ به بعد این ترکیب به دلیل اثرات منفی احتمالی بر هورمونها، ایجاد مقاومت میکروبی و برهم زدن تعادل طبیعی پوست از بیشتر محصولات بهداشتی حذف شد.
علاوه بر آن، ترکیباتی مانند جوششیرین، پراکسید هیدروژن، منتول، الکل، سدیم لوریل سولفات و فلوراید میتوانند حس خنکی، خشکی یا سوزش موضعی ایجاد کنند، حسی که به اشتباه به عنوان اثر درمانی تلقی میشود. جوششیرین با تغییر pH پوست سد دفاعی آن را تضعیف میکند و موجب خشکی، التهاب و آسیبپذیری بیشتر میشود. پراکسید هیدروژن، هرچند خاصیت ضدباکتریایی دارد، میتواند سلولهای سالم پوست را از بین ببرد و روند ترمیم طبیعی را مختل کند. منتول و عصاره نعناع باعث حس خنکی میشوند اما در پوستهای حساس ممکن است تحریک یا واکنش آلرژیک ایجاد کنند. سدیم لوریل سولفات با از بین بردن چربیهای طبیعی پوست، سد محافظتی آن را ضعیف میکند و فلوراید نیز میتواند موجب حساسیت و التهاب در برخی افراد شود.
تحقیقات و نظر متخصصان پوست نشان میدهد که استفاده از خمیردندان برای جوش نه تنها مفید نیست، بلکه میتواند باعث تحریک، خشکی شدید، افزایش چربی پوست، برهم خوردن تعادل میکروبی و ایجاد لک یا اسکار شود. سازمانها و منابع معتبر از جمله American Academy of Dermatology، Healthline، Curology و Cleveland Clinic تأکید کردهاند که هیچ شواهد بالینی مبنی بر اثربخشی خمیردندان در درمان آکنه وجود ندارد و استفاده از آن میتواند نتیجه عکس داشته باشد.
به طور خلاصه، ترکیبات خمیردندان برای دندان طراحی شدهاند و استفاده موضعی آنها روی پوست صورت میتواند بیش از آنکه مفید باشد، مضر باشد و مشکلات پوستی ایجاد کند.