عمان امروز_ رشد و ظاهر ناخن‌ها می‌تواند تحت تأثیر سن، بیماری‌ها و عوامل محیطی تغییر کند. به عنوان مثال، در پرکاری تیروئید سرعت رشد ناخن‌ها افزایش می‌یابد، در حالی که در کم‌کاری تیروئید یا بیماری‌های تب‌دار، رشد ناخن‌ها کند می‌شود. در کودکان، صفحه ناخن‌ها نازک‌تر است و گاهی شکل قاشقی پیدا می‌کند، به‌ویژه در شست پا. مکیدن انگشتان دست در سنین زیر پنج سال ممکن است باعث شکستگی‌های افقی در انتهای ناخن و التهاب اطراف آن شود. همچنین در نوزادان، ناخن‌ها کمی در گوشت کناره ناخن فرو رفته‌اند که این حالت طبیعی و گذراست و خطوط افقی یا حالت‌هایی شبیه جناغ سینه در ماه‌های اول زندگی ممکن است دیده شود.

با افزایش سن، سرعت رشد ناخن‌ها کاهش پیدا می‌کند. کاهش خون‌رسانی و ضربات مکرر، به‌ویژه روی ناخن پا، باعث می‌شود سطح ناخن رنگ پریده و کدر شود و در سالمندان، ناخن‌های سفید یا خطوط طولی مشاهده شود. در افراد بالای ۵۰ سال، اغلب درجاتی از خطوط طولی روی ناخن‌ها طبیعی است.

سطح ناخن نیز ممکن است تغییرات مختلفی داشته باشد. خطوط طولی گود ممکن است تمام طول ناخن یا بخشی از آن را در بر بگیرند و عمق آن‌ها سطحی یا کامل باشد. این خطوط می‌توانند ارثی باشند یا ناشی از بیماری‌های پوستی، روماتیسم مفصلی، مشکلات عروقی، پیری، زگیل یا تومورهای ناخن باشند. خطوط عرضی گود نیز ممکن است سطحی یا عمیق باشند و علل داخلی یا خارجی داشته باشند؛ از جمله مانیکور، ضربه، التهاب موضعی یا بیماری‌های سیستمیک مانند واکنش دارویی و عفونت ریه. ایجاد این خطوط معمولاً نشان‌دهنده اختلال موقت در رشد ناخن است. نقاط گود یا pitting نیز ممکن است عمیق یا سطحی، منظم یا نامنظم باشند و ناشی از ضربه، پسوریازیس یا ریزش موی منطقه‌ای باشند.

برخی ناخن‌ها زبر و خشن می‌شوند که ممکن است تمام ناخن‌ها را درگیر کند و عمدتاً به ریزش موی منطقه‌ای، پسوریازیس یا لیکن پلان مربوط است؛ در کودکان نیز این حالت دیده می‌شود و معمولاً خودبه‌خود بهبود می‌یابد. شکستگی‌های نامرتب و لایه‌ای در انتهای آزاد ناخن بیشتر به مراقبت‌های موضعی و استفاده از مرطوب‌کننده‌ها نیاز دارند و ارتباط چندانی با بیماری‌های سیستمیک ندارند. افزایش نقاط و خطوط روی ناخن نیز ممکن است در روماتیسم مفصلی، مصرف داروی ایتراکونازول یا افزایش سن دیده شود. لازم به یادآوری است که سطح ناخن به صورت طبیعی دارای خطوط و نقاطی است و تشخیص پاتولوژیک بودن آن نیاز به نظر پزشک دارد.

رنگ ناخن‌ها هم می‌تواند تغییر کند. گاهی رنگدانه‌ها منشأ خارجی دارند و روی سطح ناخن قرار می‌گیرند، مانند تغییر رنگ ناشی از سیگار. تشخیص رنگدانه‌های زیر ناخن کمی دشوارتر است و ممکن است به علت عفونت‌های میکروبی مانند پسودوموناس باشد. تغییرات رنگ درون ناخن نیز اهمیت دارد؛ در افراد سفیدپوست، خطوط طولی ناشی از رسوب ملانین باید بررسی شود، اما در افراد سیاه‌پوست طبیعی است. رسوب رنگدانه‌ها ممکن است ناشی از فلزات سنگین یا داروها باشد، مانند خاکستری ناشی از نقره. سفید شدن ناخن‌ها یا لوکونیشی نیز شایع است و می‌تواند ناشی از کم‌خونی، اختلالات عروقی، آسیب به ماتریکس ناخن، عوامل ارثی یا بیماری‌های سیستمیک باشد. در برخی موارد، خطوط یا نقاط سفید ممکن است به عفونت، شیمی‌درمانی، سموم، ضربه یا ریزش موی منطقه‌ای مربوط باشند.