در سراسر تاریخ تکامل انسان، موسیقی به عنوان پدیده‌ای هویتی، فرهنگی و تکاملی با مشارکت تمام اعضای یک جامعه فارغ از سن، جنسیت و موقعیت اجتماعی در جریان بوده است. شواهد جمع‌آوری شده از محصولات موسیقی متفاوت درطول تاریخ به مشارکت پایاپای مردان و زنان در موسیقی اذعان دارند. در حقیقت تبعیض جنسیتی در موسیقی به عنوان پدیده‌ای انسانی، فرهنگی و اجتماعی موضوعی کم‌اهمیت و غیرواقعی به نظر می رسد. امروزه دختران وزنان ایرانی با وجود مشکلات و محدودیت های زیاد در داخل ایران نقش قابل توجهی در موسیقی به عنوان خالق آهنگ، ترانه سرا، نوازنده، خواننده، رهبرارکستر، منتقد و سایر حرفه های مرتبط با موسیقی ایفا کرده اند که البته تعدادی هم فعالیت خود را در خارج از مرزهای ایران به دور از محدودیت ها به صورت حرفه ای دنبال و با اتکا به پشتکار خود و استفاده از فضای مجازی در حقیقت یک شبه ره صد ساله رفتند و به سرعت در جامعه ایرانی شناخته شدند.
دنیا دادرسان هم جزو دخترانی است که به سرعت در حال بالا رفتن از پله های ترقی و تبدیل شدن به یک سلبریتی نوجوان دوست داشتی است.
دنیا در استرالیا زندگی می کند و سفر کوتاه مدتش به مالزی بهانه اصلی ما برای گفت‌وگو با او بود.
خانم دنیا دادرسان، متولد؟
-24 اسفند 1376
دخترهای اسفند ماهی چه ویژگی دارند؟
– فکر میکنم خیلی احساسی هستند و این ویژگی هست که همیشه راجب به دخترهای اسفند ماهی میگند.
شما آدم احساسی هستید؟
– خیلی زیاد، خیلی حساسم و مسایل رو تو خودم میریزم.
دختر های احساسی متولد اسفند ماه اصولا عاشق چه پسرهایی میشند؟
– خوب این فرق میکنه، تو هر کسی میتونه متفاوت باشه.
یعنی الان شما 21 سالتون هست؟
– نخیر20 سالمه.
سال 1376 تقریبا سالی هست که به تازگی موسیقی پاپ بعد از انقلاب دوباره شروع به کار کرده و داشته شنیده میشده، یعنی شما متولد سال تولد دوباره موسیقی پاپ در ایران هستید، اولین باری که موسیقی حرفه ای شنیدید چند سالتون بود؟
– از بچگی همیشه برام موسیقی های حرفه ای میگذاشتند، مثلا یانی، انوشیروان روحانی و به همین علت بود که از بچگی گوشم با موسیقی های خوب آشنا بود
آیا در خانواده کسی بود که کار موسیقی انجام بده و شما به واسطه اون به موسیقی علاقه مند بشید؟
عموی ناتنیم کمی در موسیقی فعالیت داشتند ولی در کل چون از بچگی خودم پیانو میزدم و استاد پیانوم شاگرد انوشیروان روحانی بودند و ایشون هم خیلی من رو تشویق میکرد. در حقیقت میتونم بگم من بیشتر خودم خود به خود توی جو موسیقی افتادم و شخص خاصی نبود که بخوام بگم به خاطر اون توی این راه افتادم.
اولین باری که طرفدار شخصی در موسیقی شدید چه کسی بود؟
– یانی، من همیشه از بچگی طرفدار یانی بودم چون تو خونه همیشه سی دی هاش بود. بعد از اون سلن دیون ، بیشتر تو خواننده های خارجی بودم و کلا از بچگی کارهای خارجی مثل سلن دیون و ویتنی هوستون رو همیشه گوش میکردم.
شما به یانی اشاره کردید ولی یانی آهنگ ساز هست و شما موزیسین نشدید شما کار خوانندگی رو دنبال کردید، آیا شخص به خصوصی هست که شما با گوش کردن کارهاش به خوانندگی علاقه مند شده باشید؟
– راستش نه، خیلی هم عجیبه و به هر کس هم میگم باور نمیکنه، چون کسی نبوده که بخوام شبیه اون بشم، بیشتر دوست داشتم پرفورم (اجرا) کنم حالا چه تو بازیگری و چه تو موسیقی، این همیشه تو ذهن من بوده.
از یه زمانی به بعد یک سری ویدیو در اینستاگرام و شبکه های مجازی دست به دست میشه که یه دختری داره لایو اجرا میکنه و بسیار خوب میخونه، چه اتفاقی افتاد از زمانی که شما کارهات رو در شبکه های مجازی گذاشتی؟
– همیشه به این فکر میکردم که چه جوری صدام رو به مردم برسونم و به خاطر اینکه من استرالیا زندگی میکنم و دور هستم از بقیه کشورها، از سوشیال مدیا استفاده کردم و شروع کردم به کاور گذاشتن و کم کم یکسری از آرتیست ها شروع کردند بهم مسیج دادن و شیر کردن کارهام که خوب این خیلی بیشتر بهم انگیزه میداد که بیشتر فکر کنم و کارهای جالب تری درست کنم.
میشه اسم ببرید چه کسانی شروع کردند بهتون پیغام دادن؟
– شاید اون ها دوست نداشته باشن که من اسمشون رو ببرم.
خوب آخه این اتفاق خوبی بوده!
– حق با شماست، فکر نکنم کسی ناراحت بشه. راستش یه بار یه کاوری گذاشتم از “بیانسه” که راجع به زیبایی درون بود و ویدیوش رو هم خودم درست کردم که “عرفان پایدار” اون رو شیر کرد تو استوریش که خیلی واسم جالب بود. از آهنگ های “زد بازی” هم یکبار خوندم که واسم پیغام دادند و واسم کامنت گذاشتن و لایک کردن پستم رو که خوب خیلی این اتفاقات بهم انگیزه میداد. همین ها رو یادم میاد، دیگه حضور ذهن ندارم.
استرالیا جایی هستند که خواننده های مطرح و بزرگ کنسرت میگذارند آیا تا حالا شده که دوست داشته باشند شما رو ببینند و یا باهات صحبت کنند؟
– حقیقتا از وقتی که حرفه ای تر تو کار موسیقی اومدم هنوز خواننده خاصی نیومده ولی قبل از اون آرش یکبار اومد که تو بک استیج واسش خوندم که فیلمش هم خیلی پخش شد. امید یکبار اومد که تو بک استیج براش خوندم.
تا حالا پیشنهاد کاری داشتی ازشون ؟
– همشون همیشه میگنند ما ساپورتت میکنیم ولی هنوز هیچ کدوم ساپورتم نکردند.
با توجه به اینکه شما در لس آنجلس یا ایران نیستی و خوب طبیعتا به خیلی از موزیسین ها دسترسی نداری، چقدر شروع کردن این کار تو استرالیا سختی داشت؟
– یکی از افرادی که خیلی تاثیر داشت تو این موضوع و اولین کسی بود که من رو باور کرد و برام آهنگ “میدونی دوست دارم” و “بارون که میباره ” رو ساخت آقای علی لباسچی بودند که من با این آهنگ ها یه جورایی معرفی شدم.
ایشون کجا هستند؟
استرالیا، ایشون تنها کسی هستند که من در زمینه موسیقی دیدمشون و باهاشون همکاری کردم بقیه رو هنوز هیچ کدوم رو ندیدم. خوب به هر حال کار کردن تو زمینه موسیقی تو استرالیا خیلی سخته چون زیاد کسی رو تو این زمینه پیدا نمیکنی و حتی خود هنرمند های استرالیایی اکثرا امریکا زندگی میکنند.
آیا فکر این رو میکردید که تو این مدت نسبتا کوتاه این همه اتفاق خوب براتون بیفته؟
– نه واقعا فکرش رو نمیکردم و واسه خودم هم خیلی جالب بود.
این اولین سفری هست که بعد از این اتفاقات داشتید و حالا شما میرید مثلا به مراکز ایرانی و افرادی شما را میشناسند و میخواهند که باهاتون عکس بگیرند، آیا فکر میکردی این اتفاق خارج از استرالیا هم افتاده باشه و شما را بشناسند؟
– نمیدونم همه جا میشناسنم یا نه، ولی خوب همین جا یکسری از ایرانی ها اومدند جلو و ابراز محبت بهم کردند ولی در کل اصولا ایرانی ها نمیان جلو
این اتفاقات و این دیده شدن ها باعث شد که شما با رادیو جوان شروع به کار کنید، این اتفاق به چه صورت شکل گرفت؟
– بابت اینکه من کارهای کاور زیادی درست کردم و در فضای مجازی گذاشتم دوستان آرتیست زیادی پیدا کردم که یکی از دوستان من رو به رادیو جوان معرفی کرد.
خوب، کارهای شما در رادیو جوان دیده و شنیده شد، و الان ویدیو آخرت که تو استرالیا کار کردی. چطور بچه های رادیو جوان تو امریکا میان ویدیو شما رو تو استرالیا کار میکنند؟!!!
– اون ها نیومدند، من چون خودم رو کارهام بسیار حساسیت دارم و بچه های رادیو جوان هم این رو میدونند یکم راحت تر باهام کار میکنند و اون ها فقط کار پرودیوسری و اسپانسری رو انجام میدند و بقیه کارها رو خودم هماهنگ میکنم مثلا اینکه با کی کار کنم و یا اینکه چی بپوشم.
چه رشته ای تحصیل کردی؟
– من دانشگاه نرفتم، یعنی اینقدر درگیر کار موزیک شدم که نرسیدم ولی تصمیم دارم موسیقی بخونم.
پس کار پروداکشن رو از کجا یاد گرفتید؟
– خودم یاد گرفتم، یعنی یکسری وسایل گرفتم و شروع کردم از روی یوتیوب به کار کردن و یاد گرفتن.
کارگردانی ویدیوهاتون رو چه کسی انجام میده؟
– ویدیوهام کارگردان دارند ولی خوب توی ساخت ویدیو هام همه نظرات رو خودم میدم چون دوست ندارم کاری که بیرون میدم و یکنفر دیگه انجام داده باشه و من فقط دستورات رو اجرا کنم، دوست دارم که ایده فکرهای خودم حتما تو کارهام باشه.
میخوای که “دنیا دادرسان” فقط در جامعه ایرانی شناخته بشه؟
– نه اصلا، حقیقتا اصلا من نمیخواستم توی موزیک ایران وارد بشم، خیلی یهویی شد! میخواستم The Voice شرکت کنم. اگه کارهای کاورمن رو دیده باشید همه انگلیسی هستند. البته بدم نمیومد چون من یه ایرانی هستم تو جامعه ایرانی کار کنم و شناخته بشم.
کارخارجی ضبط کردید؟
– نه هنوز ولی تو فکرش هستم، اینقدر که درگیر موزیک ایرانی شدم که وقت نکردم، آخه من تازه 6-7 ماهه که وارد کار حرفه ای شدم.
تا به حال پیشنهاد همکاری از تهیه کننده خارجی داشتید؟
– خارجی نه ولی آقای “کاوه یغمایی” واسه یه کار انگلیسی بهم پیشنهاد دادند، ایشون یکی از اسطوره های دوست داشتنی من هستند و برام خیلی جالب بود که در مورد کارهای من نظر دادند و بهم پیشنهاد همکاری دادند.
اگر الان بتونی یکنفر رو برای یک کار مشترک انتخاب کنی، اون چه کسی هست؟
– گوگوش، آرش!!!
تو مارکت خارجی چه کسی رو انتخاب میکنی؟
– آریانا گرانده، چون هم کارهاش رو خیلی دوست دارم و دنبال میکنم و هم ازسبکش ایده میگیرم برای کارهای خودم.
تو اوقات فراغتت به عنوان تفریح به غیر از کار موسیقی چه کاری انجام میدی؟
– هیچ کاری، البته به بازیگری هم علاقه دارم.
تجربه ای در زمینه بازیگری داری؟
– تو ایران یه سری تجربه ها دارم ولی خوب خیلی بچه بودم.
چه بازیگری رو دوست داری و کارش رو قبول داری؟
– خیلی زیادند، آخه هی عوض میشند، یه زمانی “هومن سیدی” بود و الان “میلاد کی مرام”. آخه اکثر فیلم و سریال های ایرانی رو میبینم. اونقدر که فیلم ایرانی میبینم خارجی نمیبینم.
ورزش مورد علاقه تون چی هست؟
– به هیچ ورزشی علاقه ندارم. شنا رو دوست دارم زیاد هم میرم ولی به عنوان ورزش نه، یه فان هست واسم.
فوتبالی هستید؟
– فقط بازی های مهم رو میبینم و فیفا هم زیاد بازی میکنم! خیلی هم خوب و حرفه ای بازی میکنم.
در تجربه بازیگریت توی ایران آیا بازیگر شناخته شده ای هم حضور داشته؟
– یه برنامه بود به نام خط سفید که برای ماه رمضان از شبکه 4 پخش میشد و یه فیلم کوتاه هم بازی کردم که نقش یه دختر لال رو داشتم و حتی چندتا جایزه هم اون فیلم گرفت و من نقش اول اون فیلم بودم، یه بازیگر مرد معروف هم هم بازی من بود ولی اصلا اسمش رو یادم نمیاد.
آیا داستان کلیپ هات ازخودت هست؟
– بله، دوست دارم همه کارهای تصویریم یه چیزی واقعی باشه، یعنی هم خودم بتونم باهاش ارتباط برقرار کنم وهم برای مردم قابل باور باشه.
آیا شده آهنگی رو بشنوی و حسرت این رو بخوری که ای کاش من این کار رو خونده بودم؟
– خیلی زیاد شده این اتفاق بیفته، ولی الان اصلا حضور ذهن ندارم.
از آهنگ های قدیمی چی؟
– آخه آهنگ های قدیمی مثلا هایده، مهستی و گوگوش رو فقط خودشون باید میخوندن، چون اگه من میخوندم ممکن بود اصلا نگیره!
از خواننده های جدید چه کسی رو بیشتر قبول داری؟
– کسایی که موفقند و آهنگشون داره شنیده میشه، موفقند دیگه.
آگر بخوای یه نفر رو اسم بیاری اون چه کسی هست؟
– آخه هر آهنگی که خیلی شنیده میشه من هم میشنوم و دوست دارم. وقتی یه نفر طرفدار زیادی داره و کارهاش زیاد شنیده میشه یعنی موفق بوده و من هم قبولش دارم.
سقف آرزوهای “دنیا دادرسان” چی هست؟
– این هست که یه روزی روی استیج میکروفن رو به سمت مردم بگیرم و جمعیت با من بخونن.
سپاس از اینکه به دفتر مجله مالزی امروز اومدید. براتون آرزوی موفقیت بیشتر در ادامه راه داریم.