وجه اشتراک دورهمی‌ها و مهمانی‌های امروز، گوشی‌های موبایلی است که ما را از فضای واقعی دور و تنها می‌کند. این تنهایی نامحسوس وقتی خودش را نشان می‌دهد که همه به‌ظاهر دور هم جمع شده‌اند اما سر هر کس در موبایل خودش است و مشغول کاری. تلخ‌تر اما فرآیندی است که کودکان را هم به این تنهایی سوق می‌دهد. حق شیطنت و بازی‌کردن را از آنها می‌گیریم، یک گوشی دستشان می‌دهیم تا مزاحم خلوتمان نشوند و گوشی برای حرف‌هایشان نمی‌شویم.
و احتمالا بزرگ‌ترین سوال برایشان این خواهد بود: «توی اون گوشی چیه که به من توجه نمی‌شه؟» در این وضعیت والدین یا دائما از تمام لحظات کودک عکس می‌گیرند و به اشتراک می‌گذارند که حریم شخصی کودک را تماما نقض می‌کنند یا در حالت دیگر وقتی اولویت را به موبایل و شبکه‌های اجتماعی می‌دهند، کودک در بزرگسالی مدعی این می‌شود که چرا من بخشی از این شبکه‌های اجتماعی نبودم که در این حالت هم کودک آموزش ندیده که حریم خصوصی چیست؟
ما بلد نیستیم برای کودکانمان محدودیت تعریف کنیم؛ به کودک اجازه می‌دهیم تا هر فیلم و بازی‌ای را آزادانه ببینند و متاسفانه مهارت لازم را آموزش ندیده‌ایم. مهم‌ترین کاری که من می‌کنم این است که حفظ حریم را آموزش می‌دهم؛ وقتی پدر و مادر تمام لحظات شخصی کودک را در صفحات مجازی و شبکه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارد، چطور می‌خواهد به کودکش حریم شخصی را بیاموزد؟ خیلی وقت‌ها والدین می‌گویند اگر ما عکس کودکانمان را در شبکه‌های اجتماعی منتشر نکنیم و وقتی بزرگ شدند برای این مسئله از ما گلایه کردند، چه جوابی به آنها بدهیم؟ پاسخ من همیشه همین است که ما باید کاری را انجام دهیم که درست است. هیچ اشکالی ندارد که فرزندمان از ما ناراحت شود؛ وقتی ما حریم خصوصی را به کودک بیاموزیم از ما هم گلایه نخواهد کرد و مطمئن باشیم در آینده کودکمان از ما تشکر خواهد کرد. پدر و مادرهای امروز دائما سرشان در گوشی است و می‌بینیم که حتی در دورهمی‌ها و مهمانی‌ها همه از طریق موبایل‌هایشان با هم معاشرت می‌کنند و وقتی از کودکشان صدایی بیرون می‌آید سریع یک گوشی به دستش می‌دهند تا او را ساکت کنند. در واقع والدین امروزی از موبایل به‌جای پستانک استفاده می‌کنند و طبعا وقتی کودکی در این شرایط بزرگ می‌شود، بعدها از به اشتراک نگذاشتن عکس‌هایش هم گلایه خواهد کرد. نکته دیگر این است که پدر و مادرها به محتوایی که در شبکه‌های مجازی به دست کودکشان می‌دهند توجهی نمی‌کنند؛ این در حالی است که میزان استفاده از عکس‌های پورنوگرافی در بازی‌های دیجیتالی به شدت افزایش یافته و باید اول والدین بر این محتواها نظارت داشته باشند بعد اجازه استفاده از آن را به کودکانشان بدهند.