عمان امروز_ باقلوا، یکی از دلپذیرترین شیرینی‌های خاورمیانه و مدیترانه، داستانی شیرین و پر رمز و راز در دل تاریخ دارد. ردپای این دسر خوشمزه به ۲۵۰۰ سال پیش و امپراتوری آشور بازمی‌گردد؛ جایی که آشوری‌ها با هنر دست خود، لایه‌های نازک خمیر را با مغزهای معطر ترکیب می‌کردند و با عسل خوش‌طعم، شاهکاری اولیه خلق می‌کردند که امروز آن را باقلوا می‌نامیم.
اما این عثمانی‌ها بودند که باقلوا را به اوج شکوه رساندند. دربار عثمانی، این شیرینی را به یک اثر هنری تبدیل کرد و طعمی خلق شد که خیلی زود به سراسر خاورمیانه، بالکان و مدیترانه راه یافت. هر منطقه نیز به این دسر جذاب هویتی تازه بخشید، از خمیر یوفکا و شربت شیرین ترکیه تا عسل طبیعی یونان.
در ایران، باقلوا داستان خودش را دارد؛ از شکل‌های لوزی و مربعی تا طعم‌های پسته‌ای، گردویی، بادامی و حتی نارگیلی. مواد ساده‌ای مانند گلاب، شکر، هل و آرد در کنار هنر دست ایرانی، باقلوایی لطیف و خوش‌عطر را خلق می‌کنند که در هر لقمه طعم فرهنگ را می‌توان چشید.
باقلوا چیزی بیش از یک دسر است؛ سفیری از تبادل فرهنگی و تعامل تاریخی بین ملت‌ها. از آشور تا عثمانی، از مدیترانه تا ایران، این شیرینی خاطره‌انگیز نشان‌دهنده پیوند عمیق فرهنگ‌هاست که قرن‌هاست روی میزهای ما جا خوش کرده است.
رازهای شیرین تاریخچه باقلوا
