طبق راهنمای صندوق تامین کارکنان یا همان EP که دیروز منتشر شد، حداقل هزینه ماهانه برای داشتن یک زندگی معنادار و پایدار برای یک فرد مجرد بدون ماشین در دره کلانگ 1930 رینگیت است. این مبلغ شامل هزینه های اجاره، نیازهای پزشکی، حمل و نقل، خدمات آب و برق، مراقبت شخصی، مشارکت اجتماعی و هزینه های اختیاری است که 250 رینگیت ازاین مبلغ به‌عنوان پس‌انداز ماهیانه در نظر گرفته شده است. این هزینه احتمالی برای افراد مجردی که ماشین دارند 2600 رینگیت است.
این راهنمای معرفی شده شامل حداقل هزینه‌های زندگی برای خانواده‌هایی با جمعیت‌های مختلف در شهرهای پایتخت مالزی است. در این لیست دره کلانگ بالاترین مبلغ برای زندگی را نیاز دارد و منطقه آلار ستار ارزان‌ترین منطقه برای زندگی در مالزی است. در رده دوم گرانترین‌ها جوهور بارو قرار دارد و پس از آن کوتا کینابالو قرار دارد.
این سازمان می‌گوید که هدف از انتشار این راهنمای مخارج که حداقل هزینه‌های تخمینی ماهانه را برای انواع مختلف کالاها و خدمات برای خانواده‌های مختلف ارائه می‌دهد کمک کردن به شهروندان مالزی است تا بتوانند بودجه شخصی و خانوادگی خود را برای دستیابی به استاندارد معقول زندگی برنامه ریزی کنند.
در این بیانیه آمده است: «این لیست براساس الگوهای هزینه‌های واقعی برای کالاها و خدمات مشترک توسط خانوارهای شهری در دره کلانگ و شهرهای منتخب در مالزی ایجاد شده است».
طبق این لیست حداقل نیاز برای یک زندگی مناسب در دره کلنگ برای یک زوج متاهل بدون فرزند 4630 رینگیت است و در صورت داشتن فرزند این مبلغ تا 5980 رینگیت افزایش می‌یابد. بنابراین تحقیق یک زوج سالمند می‌توانند با 3210 رینگیت در ماه زندگی کنند در حالی که یک شهروند سالمند مجرد فقط به 2520 رینگیت نیاز دارد.
داده‌ها همچنین نشان می‌دهد که ۴۷ درصد از مالزیایی‌ها برای مصارف اضطراری به سختی ۱۰۰۰ رینگیت را کنار می‌گذارند. گرچه آنها برای تقویت رفاه مالی و بازنشستگی آینده خود، در حال بهبود سواد مالی و دانش اقتصادی هستند. در همین راستا این راهنما ارایه داده شده تا مالزیایی‌ها بتوانند در مدیریت امور مالی خود هوشمندتر شوند و سیاست گذاران همچنین می‌توانند از این راهنما به‌عنوان معیاری در پرداختن به مسائل مربوط به هزینه زندگی، برابری قدرت خرید و کاهش فقر برای اطمینان از شمول اجتماعی در میان مالزیایی‌ها استفاده کنند.